WORTELS IN ZUID

Wortels.png

Mijn overgrootopa kwam vanuit Brabant, als niet-eerste zoon dus zonder aanspraak op de boerderij, om op Zuid zijn geluk te beproeven. Een leven lang bij de Unilever, zijn laatste jaren als kantinebaas, versleten tot ie op was. Ik kende hem alleen van de zondag. Bejaardentehuis Simeon en Anna. Als ventje mee met papa en mama.

Dan zat ie met zijn knoestige kop zwijgend naast de gele kanarie, lurkend aan een grote sigaar. Vanonder zijn grote borstelwenkbrauwen hield hij mijn zussie en mij nauwlettend in de gaten. En als ie zeker wist dat we keken, blies ie ’n dikke wolk rook naar zijn gevangen, gele vriend. ’t Beesie zat blaffend op zijn stokkie. Ik heb ‘m nooit horen zingen.

De dag van de opbaring zag ik de kanarie in de volière naast de balie. ’t Beesie had ‘m overleefd.